برای اولین بار در این پژوهش از کره های کربنی مزوحفره دوپ شده با نیتروژن به عنوان کاتالیزگر ناهمگن برای اکسایش بنزیل الکل ها به آلدئیدها استفاده شد. در ابتدا ساختارهای سیلیکاتی-پلی آمینوفنول-فرمالدئید با استفاده از تترااتیل ارتو سیلیکات، 3-آمینوفنول، فرمالدئید و اتیلن دی آمین به ترتیب به عنوان پیش ساز قالب سیلیکاتی، منابع کربنی و عامل نظم دهی به ساختار در محیط آبی-اتانولی در حضور آمونیاک به عنوان کاتالیزگر سنتز شدند. سپس ساختارهای سنتز شده با استفاده از فرایند آنیله کردن تحت جو گاز بی اثر، به ساختارهای سیلیکاتی-کربن دوپ شده با نیتروژن تبدیل شدند. در نهایت زدایش شبکه سیلیکاتی با محلول سدیم هیدروکسید، منجر به تشکیل ساختارهای کروی کربنی مزوحفره دوپ شده با نیتروژن شد. مقدار بارگزاری نیتروژن برروی بستر بوسیله ی آنالیز عنصری، 00/8 درصد وزنی تعیین شد. مساحت سطحی بدست آمده از آنالیز جذب و واجذب نیتروژن ساختار سنتز شده برابر با m2g-1 1186 و متوسط اندازه ذرات کاتالیزگر براساس تصویر FE-SEM، حدود 300 نانومتر است. فعالیت کاتالیزوری ساختار سنتز شده در اکسایش بنزیل الکل به بنزآلدئید در محیط آبی مورد بررسی قرار گرفت. تاثیر پارامترهایی مانند: دما، زمان، نوع اکسنده و مقدار کاتالیزگر بر بهره واکنش و قابلیت بازیافت کاتالیزگر مورد بررسی قرار گرفت. کاتالیزگر سنتزشده، کارائئ کاتالیزوری مناسبی در اکسایش بنزیل الکل با بهره بالا (88٪ طی مدت 6 ساعت) و گزینش پذیری 99٪ را از خود نشان داد. فعالیت کاتالیزوری پس از چهار بار استفاده مجدد، تغییر مشهودی نکرد.

یک روش نوین، تک ظرفی و دومینو برای سنتز وینیل اترها بدون استفاده از کالیست و فلز در حضور آرژنین و دی متیل سولفوکسید گزارش می شود. آرژنین، به عنوان یک آمینو اسید ارزان و در دسترس در پیشبرد این واکنش، به ویژه تبدیل بنزیل الکل به آلدهید، نقش به سزایی داشته است. دی متیل سولفوکسید افزون بر آن که حلال واکنش است به عنوان منبع کربن در سنتز بنزیل وینیل اترها موثر است. در شرایط بهینه واکنش، تعدادی از مشتق های بنزیل وینیل اتر با بازده خوب تا درخشان و در زمان مناسب سنتز شدند. بازده بالا (57تا87%)، جداسازی آسان، به کارگیری مواد ارزان و در دسترس، به صرفه بودن از نظر زمان و هزینه پایین واکنشگرها از جمله مهم ترین برتری های این واکنش می باشد.

درختچه شمشاد (Evonymus japonicus) گیاهی است متعلق به خانواده Celasteraceae که امروزه به صورت پرچین در نقاط مختلف کاشته می شود. عطر گلهای این گونه چنان قوی است که بوی اسانس آن از مسافت دور در فصل بهار و تابستان به خوبی قابل استنشاق است. گلهای این گیاه میزبان بسیار خوبی برای زنبورهای عسل محسوب می شود. به منظور مطالعه ترکیبهای معطر گیاه، گلهای تازه آن در اواخر فصل بهار جمع آوری شده و بعد با استفاده از حلال (هگزان) عصاره آن استخراج و ترکیبهای موجود در آن با استفاده از دستگاه کروماتوگراف گازی متصل شده با طیف سنج جرمی (GC/MS) شناسایی گردیدند. عصاره هگزانی حاصل از این گیاه با بازده %0.1 حاوی 20 ترکیب مختلف بوده است که %46.6 ترکیبهای تشکیل دهنده آن را الکلها به خود اختصاص داده اند. در میان ترکیبهای شناسایی شده به ترتیب فنیل اتیل الکل (%29.4)، بنزیل بوتانوات (%28.6) و بنزیل الکل (%11.1) بیشترین مقدار را به خود اختصاص دادند. از سایر ترکیبها می توان از فنیل اتیل پروپیونات (%8.5)، اوژنول (%4.8) نونانال (%2.9) و 5،3  و -1 تری متوکسی بنزن (%2.7) نام برد.

در این مطالعه، نوعی پلی سایل-سزکویی-اکسان با گروه عاملی کلر تهیه و کمپلکس مس فتالوسیانین عامل دار بر روی این پلیمر تثبیت شد. پلیمر عامل دار تهیه شده، به وسیله الگوی پراش پرتو ایکس، میکروسکوپ الکترونی روبشی گسیل میدانی و طیف نگاری فروسرخ شناسایی گردید. سپس این پلیمر عامل دار به عنوان کاتالیزگر در اکسایش بنزیل الکل به کار گرفته شد و پارامتر های نوع اکسنده، نوع حلال، مقدار کاتالیزگر، دما و زمان واکنش بهینه گردید. بهترین بازدهی به میزان70 درصد در طی 4 ساعت برای 40 میلی گرم کاتالیزگر در حلال استونیتریل با اکسنده ی ترشیو بوتیل هیدروژن پراکسید در دمای 82 درجه سانتیگراد به دست آمد.

در این تحقیق، از حنا به عنوان یک رنگ طبیعی گیاهی برای حساس سازی نانوذره نیمه‎رسانای تیتانیوم‎دی‎اکسید (n-TiO2-P25) استفاده شد. نانوذره حساس‎سازی شده، به عنوان کاتالیزور نوری برای اکسایش انتخابی بنزیل الکل به بنزالدهید استفاده شد. رنگ حنا به خوبی بر روی سطح نانو TiO2 جذب شد و تشکیل یک کامپوزیت آلی-معدنی داد. که در نتیجه‎ی آن، ویژگی‎های نوری نانوذره تیتانیوم‎دی‎اکسید به عنوان کاتالیزور نوری بهبود یافت. کاتالیزور نوری به دست آمده، به وسیله آنالیزهای طیف سنجی فروسرخ تبدیل فوریه، وزن سنجی حرارتی، تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی و عبوری، آنالیز پراش اشعه ایکس و آنالیزهای طیف‎سنجی فرابنفش و طیف سنجی بازتابی، شناسایی و بررسی شد. بنابر آنالیزهای انجام گرفته، باندگپ نانوذره تیتانیوم‎دی‎اکسید در اثر تشکیل کامپوزیت آلی-معدنی کاهش پیدا کرد و در نتیجه، نسبت به نور مریی پاسخ نشان داد. تحت تابش نور LED آبی، نانوذره تیتانیوم‎دی‎اکسیدِ حساس شده با حنا، توانست بنزیل الکل را با گزینش‎پذیری عالی، بازده خوب و زمان واکنش کوتاه، به بنزالدهید اکسید نماید. استفاده از رنگ گیاهی حنا به عنوان حساس‎کننده نوری، در مقایسه با رنگ‏های سنتزی، روشی ساده‎تر، مقرون به صرفه‎تر، و سبزتر است.

زمینه و هدف: در فرمولاسیون آمپول دیکلوفناک سدیم، بنزیل الکل یکی از متداولترین کمک حلالهای مورد استفاده است که با گذشت زمان در نتیجه اکسیداسیون در طول نگهداری یا استریل کردن به وسیله گرما به ماده سمی بنزآلدئید تبدیل می گردد که باعث ایجاد عوارضی مانند فلج پا می گردد بنابراین در این مطالعه سعی شده است محلولیت دیکلوفناک سدیم در حلال های مختلف بررسی گردیده و بهترین سیستم حلال بدون داشتن بنزیل الکل برای تهیه فرم تزریقی دارو پیشنهاد گردد.روش ها: محلولیت دیکلوفناک سدیم در حلالهای رایج مورد استفاده در داروسازی، در مخلوطهای دوتایی و سه تایی بررسی گردید. برای بررسی محلولیت دارو در حلال های سه گانه از دیاگرام سه تایی استفاده شد. بهترین سیستم حلال که دارای بیشترین مقدار محلولیت دیکلوفناک سدیم بود انتخاب و فرم تزریقی دارو با غلظت مناسب و با افزودن آنتی اکسیدانت و نگهدارنده ها برای بررسی پایداری انتخاب گردید. فرمولاسیون های بدست آمده به مدت 14 روز در یخچال و دماهای 20، 40، 60، درجه سانتیگراد از لحاظ پایداری فیزیکی مورد بررسی قرار گرفتند. بهترین فرمولاسیون برای بررسی پایداری شیمیایی و تعیین عمر قفسه ای با استفاده از روشهای تسریع شده انتخاب شد.یافته ها: نتایج حاصله نشان داد که دیکلوفناک سدیم دارای بیشترین محلولیت در مخلوط حلال های سه تایی (آب، اتیل الکل، پلی اتیلن، گلیکول 300) و دوتایی (آب، اتیل الکل و آب پلی اتیلن گلیکول 300) بود. بنابراین ازاین فرمولاسیون فرم تزریقی و تست های پایداری استفاده گردید. نگهداری فرمولاسیون در دماهای مختلف به مدت 14 روز نشان داد که فرمولاسیون حاوی 15، 30 و 55 درصد (v/v) به ترتیب از اتیل الکل، PEG300 و آب با داشتن محلولیت اشباع 344.4 mg/ml دارای پایداری بهتری نسبت به بقیه بود که این فرمولاسیون جهت تعیین تاریخ انقضا مورد استفاده قرار گرفت. نتایج حاصل از تست تسریع شده پایداری حاکی از آن بود که فرمولاسیون برتر دارای تاریخ انقضا 2 سال و 5 ماه بود.نتیجه گیری: فرمولاسیون تهیه شده می تواند بعنوان شکل دارویی تزریقی پایدار و ایمن مورد استفاده قرار گیرد.

در این پژوهش، نانوکامپوزیت TiO2-CNT به روش سل-ژل درجا تهیه شده است. نقش پارامترهای این فرآیند بر روی مورفولوژی پودر نهایی در سه بخش حضور بنزیل الکل، مرحله افزودن آب و درصد CNT بررسی شد. جهت مشخصه یابی از میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی و دستگاه پراش اشعه ایکس استفاده شد. در مرحله اول تاثیر کلسیناسیون انجام شده بر روی ساختار پودر ارزیابی شد. نتایج حاصل از پراش اشعه ایکس نشان داد که پودرهای کامپوزیتی قبل از کلسیناسیون دارای ساختار آمورف است و بعد از آن به TiO2 با ساختار آناتاز تبدیل می شود. نتایج تصاویر مربوط به میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی نشان می دهند که در صورت استفاده نکردن از بنزیل الکل، پودری با مورفولوژی غیریکنواخت و آگلومره شده بدست می آید. علاوه بر این، حضور آب از ابتدای فرآیند منجر به واکنش هیدرولیز با سرعت آرام تر شده و لذا پودر نانوکامپوزیتی با ساختار ریزتر و پوشش مطلوب تر TiO2 روی CNT به دست می آید. همچنین با کاهش درصد CNT از 10 به 1 درصد، پودر کامپوزیتی با اندازه ذرات درشت تر تشکیل می شود که به دلیل کاهش سطح CNT در دسترس برای تشکیل ذرات TiO2 است.

هیدروژل کاتیونی پلی(3-آکریل آمیدوپروپیل) تری متیل آمونیم کلرید با استفاده از 3-آکریل آمید و پروپیل تری متیل آمونیم کلرید (APTMACl) به عنوان تکپار، متیلن بیس آکریل آمید (MBA) به عنوان پیونددهنده عرضی و آمونیم پرسولفات (APS) به عنوان آغازگر، سنتز شد. نانوچندسازه p(APTMACl)-Pd با بارگذاری یون پالادیم درون هیدروژل(APTMACl)اp سنتز شده، تهیه و کاهش آن در حضور عامل کاهنده سدیم بورهیدرید انجام شد. تخلخل و ریخت شناسی حفره های هیدروژل تهیه شده با استفاده از روش میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) بررسی شد. درصد تورم هیدروژل ها در آب موردبررسی قرار گرفت. مقدار پایداری گرمایی نانوچندسازه به دست آمده با تجزیه گرمایی TGA بررسی شد. اندازه و ریخت شناسی نانوذره های پالادیم با روش میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) انجام و مقدار فلز بارگذاری شده درون هیدروژل با استفاده از روش جذب اتمی (AAS) تعیین شد. در ادامه، فعالیت کاتالیستی نانوچندسازه تهیه شده در کاهش نیتروفنل و اکسایش گزینشی بنزیل الکل موردبررسی قرار گرفت. همچنین، کاتالیست ناهمگن p(APTMACl)-Pd به راحتی از محیط واکنش جدا و تا 5 بار به کارگرفته شد، بدون اینکه کاهش قابل توجهی در فعالیت کاتالیستی مشاهده شود.

اکسایش الکل ها یکی از واکنش های مهم در سنتزهای آلی است. برخی از این واکنش ها می بایست تحت شرایط سخت از قبیل دما و فشار اکسیژن بالا انجام پذیرند. در بسیاری از موارد واکنش ها در حلال های نامطلوب برای محیط زیست انجام می شود. با توجه به این محدودیت ها علاقه به انجام واکنشهای بی خطر اکسایش کاتالیستی الکل ها با استفاده از مولکول اکسیژن یا هوا به عنوان اکسید کننده در حلال وجود دارد. در ادامه پژوهش های ما در خصوص اکسایش مشتقات بنزیل الکل، مخلوطی از نانوکریستال سریم اکسید و آلومینای خنثی را به عنوان کاتالیست کارآمد گزارش کرده ایم.

یک واکنش سه جزیی بین مشتق های بنزیل الکل، 2-آمینو فنول و ایزوسیانید برای تهیه مشتق های 4H- بنزو- [4, 1][b] اکسازین-2-آمین ها گزارش شده است. در این واکنش مشتق های بنزآلدهید از بنزیل الکل ها طی فرایند اکسایش با UHP در حضور کاتالیست MgBr2 به صورت همزمان تولید می شوند. راندمان بالا و شرایط انجام واکنش و جداسازی آسان فراورده ها از برتری های این روش می باشد.